پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۵۰۵

خواهی بریار سیم بر، زر برکش

چون شمع بسوی یارزر بر سرکش

خامش بنشین زبان بکام اندر کش

بر دل نه سنگ و چون ترازو زرکش

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۵۰۷ای زلف توی که با همه نیرنگش
  2. شمارهٔ ۵۰۸نرگس که مرا در نظر آمد چشمش
  3. شمارهٔ ۵۰۹این آتش غم که بر جگر می کشمش
  4. شمارهٔ ۵۱۰گر دل زتو بگسلند بغم بشکنمش
  5. شمارهٔ ۵۱۱گر جان خواهد ز من همه جان دهمش
  6. شمارهٔ ۵۱۲رشک ایدم از جعد تو ای عشوه فروش
  7. شمارهٔ ۵۱۳امشب منم و جام می و نوشانوش
  8. شمارهٔ ۵۱۴گل گفت اگرت هست بتی مه وش خوش
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.