پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۵۱۱

گر جان خواهد ز من همه جان دهمش

ور عمر گرامی طلبد آن دهمش

چیزی که جهان بدم بخواهد ستدن

آن به که بدست خود بجانان دهمش

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۵۱۳امشب منم و جام می و نوشانوش
  2. شمارهٔ ۵۱۴گل گفت اگرت هست بتی مه وش خوش
  3. شمارهٔ ۵۱۵ای بر دل من خشم تو چون ناز تو خوش
  4. شمارهٔ ۵۱۶در هم زده یی ز زلف و رخ رنگی خوش
  5. شمارهٔ ۵۱۷ای دیده ندیده چون تو دلخواهی خوش
  6. شمارهٔ ۵۱۸ای مونس جان ، لطف توام مرهم ریش
  7. شمارهٔ ۵۱۹آن سرو که نیست در جهان همتایش
  8. شمارهٔ ۵۲۰بیزار شدم بی تو زهر آسایش
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.