پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۵۱۷

ای دیده ندیده چون تو دلخواهی خوش

با بندۀ خود در آی گه گاهی خوش

گفتی که دلت خوشست، آری شک نیست

عشق تو و آنگه دل و آنگاهی خوش

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۵۱۹آن سرو که نیست در جهان همتایش
  2. شمارهٔ ۵۲۰بیزار شدم بی تو زهر آسایش
  3. شمارهٔ ۵۲۱زین پس نکنم شکایت این دل ریش
  4. شمارهٔ ۵۲۲ای دل بنشین طریق کاری اندیش
  5. شمارهٔ ۵۲۳بگشاد بخنده لعل جان پرور خویش
  6. شمارهٔ ۵۲۴ای دل مطلب زدیگران مرهم خویش
  7. شمارهٔ ۵۲۵گل کرد ز باده لعل پیراهن خویش
  8. شمارهٔ ۵۲۶ای لعل تورا نهاده جان سر برخط
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.