پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۵۲۵

گل کرد ز باده لعل پیراهن خویش

بی باده و گل مدار پیرامن خویش

پیرانه سرا روند به بین کو یک دم

می نگسلد از دامن گل دامن خویش

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۵۲۷لعل تو کزو شکر شدست اندر خط
  2. شمارهٔ ۵۲۸دل پیشکشت جان و تن آورد چو شمع
  3. شمارهٔ ۵۲۹بر رشتۀ کا رتو فتادیم چو شمع
  4. شمارهٔ ۵۳۰با دشمن و دوست انس گیریم چو شمع
  5. شمارهٔ ۵۳۱ای دشمن ملک تو بغم کشته چو شمع
  6. شمارهٔ ۵۳۲یاری که ندارد از لبش جام طمع
  7. شمارهٔ ۵۳۳یاری که ز عشق اوست جانم غمناک
  8. شمارهٔ ۵۳۴یارب که چگونه خفت دوش اندر خاک
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.