پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۵۳۰

با دشمن و دوست انس گیریم چو شمع

نقش همه کس فرا پذیریم چو شمع

عشّاق قلندریم و شرطست که ما

آن دم که نسوزیم بمیریم چو شمع

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۵۳۲یاری که ندارد از لبش جام طمع
  2. شمارهٔ ۵۳۳یاری که ز عشق اوست جانم غمناک
  3. شمارهٔ ۵۳۴یارب که چگونه خفت دوش اندر خاک
  4. شمارهٔ ۵۳۵چون دید فسرده بر رخم ده تو اشک
  5. شمارهٔ ۵۳۶ای دانۀ دل نهاده در خوشۀ اشک
  6. شمارهٔ ۵۳۷در شوق تو از شرح و بیان من و کلک
  7. شمارهٔ ۵۳۸دی گفت ز زیر لب خندانک
  8. شمارهٔ ۵۳۹دل رفت بسوی آن دهن خندانک
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.