پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۵۳۶

ای دانۀ دل نهاده در خوشۀ اشک

در راه غمت شد سپری توشۀ اشک

وین چشم که بار داشت از قطرۀ اشک

بر بوی تو بفکند جگر گوشۀ اشک

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۵۳۸دی گفت ز زیر لب خندانک
  2. شمارهٔ ۵۳۹دل رفت بسوی آن دهن خندانک
  3. شمارهٔ ۵۴۰در تیره شبی چون سر زلفش تاریک
  4. شمارهٔ ۵۴۱از بس که چکیدست مرا از هر رگ
  5. شمارهٔ ۵۴۲دارم ز حیات غصّه ها بیش از مرگ
  6. شمارهٔ ۵۴۳چون هست بلای زندگی بیش از مرگ
  7. شمارهٔ ۵۴۴خصم تو که دارد رخ زرد و دل تنگ
  8. شمارهٔ ۵۴۵از حادثه ها اگر چه باشم دلتنگ
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.