پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۵۴۲

دارم ز حیات غصّه ها بیش از مرگ

پیوسته کنم شاد دل خویش از مرگ

گویی که بکام دل ببینم خود را

گر خود همه یک روز بود پیش از مرگ

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۵۴۴خصم تو که دارد رخ زرد و دل تنگ
  2. شمارهٔ ۵۴۵از حادثه ها اگر چه باشم دلتنگ
  3. شمارهٔ ۵۴۶هرگز بکسی... ل این دل تنگ
  4. شمارهٔ ۵۴۷مطرب بصبوح داد آگاهی چنگ
  5. شمارهٔ ۵۴۸ای برده گل از رخ چو گلنار تو رنگ
  6. شمارهٔ ۵۴۹کردم بهوس عمارتی اندر دل
  7. شمارهٔ ۵۵۰ای سعد فلک را ز رخ خوب تو فال
  8. شمارهٔ ۵۵۱خاک سر کوی آن بت مشکین خال
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.