پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۵۴۶

هرگز بکسی... ل این دل تنگ

وز خوی بدت نه صلح پیداست نه جنگ

خواهم که شبی زلف تو و گردن من

پیچیده بود چو پرده بر دستۀ چنگ

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۵۴۸ای برده گل از رخ چو گلنار تو رنگ
  2. شمارهٔ ۵۴۹کردم بهوس عمارتی اندر دل
  3. شمارهٔ ۵۵۰ای سعد فلک را ز رخ خوب تو فال
  4. شمارهٔ ۵۵۱خاک سر کوی آن بت مشکین خال
  5. شمارهٔ ۵۵۲ - قال الملک السعید شهاب الدین سلیمانشاه و ارسل بهچون نیست مرا به خدمتت راه وصال
  6. شمارهٔ ۵۵۳کس لب به طرب به خنده نگشود امسال
  7. شمارهٔ ۵۵۴آن غنچه نگر چو من گرفتار بدل
  8. شمارهٔ ۵۵۵با رنگ رخ تو بر سمن خندد دل
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.