پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۵۵۱

خاک سر کوی آن بت مشکین خال

می بوسیدم دوش باومید وصال

پنهان ز رقیب آمد و در گوشم گفت

می خور غم ما و خاک در لب می مال

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۵۵۳کس لب به طرب به خنده نگشود امسال
  2. شمارهٔ ۵۵۴آن غنچه نگر چو من گرفتار بدل
  3. شمارهٔ ۵۵۵با رنگ رخ تو بر سمن خندد دل
  4. شمارهٔ ۵۵۶زلف تو که می برد بآسانی دل
  5. شمارهٔ ۵۵۷شادی طلبی از غم جانان مگسل
  6. شمارهٔ ۵۵۸شد عمر و نشد هیچ مرادی حاصل
  7. شمارهٔ ۵۵۹کردم ز سفر رمج و عنایی حاصل
  8. شمارهٔ ۵۶۰هر صبحدمی زخواب برخیزد گل
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.