پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۵۵۹

کردم ز سفر رمج و عنایی حاصل

ناگشته مرا هیچ ز جایی حاصل

تن چون وزن کردم و ترسم نشود

جز رشته فروی رشته تایی حاصل

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۵۶۱ابر آمد و کرد پر گهر دامن گل
  2. شمارهٔ ۵۶۲عشّاق بر آمدند پیرامن گل
  3. شمارهٔ ۵۶۳آتش چو فکند باد در خرمن گل
  4. شمارهٔ ۵۶۴ای دل همه جام عاشقی نوش چو گل
  5. شمارهٔ ۵۶۵ماییم نهفته گریه در خنده چو گل
  6. شمارهٔ ۵۶۶وقتست که دل کند منوّر قندیل
  7. شمارهٔ ۵۶۷آن زلف نگر بر رخ آن شهره صنم
  8. شمارهٔ ۵۶۸بهر تو بود میل بسوی که کنم؟
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.