پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۵۶۶

وقتست که دل کند منوّر قندیل

آب آرد بر دهان ز آذر قندیل

سنگ اندازی کنیم امروز چنان

کافتد آن سنگ روزه را در قندیل

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۵۶۸بهر تو بود میل بسوی که کنم؟
  2. شمارهٔ ۵۶۹گر در همه عمر روزی از روی کرم
  3. شمارهٔ ۵۷۰گر چاشنی غمش بیابی یک دم
  4. شمارهٔ ۵۷۱از حد چو برفت ماجرای من و غم
  5. شمارهٔ ۵۷۲از لعل تو پخته گشت هر کاری خام
  6. شمارهٔ ۵۷۳ای شب بستان درازی از صبح بوام
  7. شمارهٔ ۵۷۴لب باز مگیر یک زمان از لب جام
  8. شمارهٔ ۵۷۵پیوسته خمیده همچو ابروی توام
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.