پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۵۶۷

آن زلف نگر بر رخ آن شهره صنم

آویخته بی جنگ و خصومت در هم

وآن ابرو بین به شکل کشتی گیران

سر سوی سر آورده و قدها زده خم

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۵۶۹گر در همه عمر روزی از روی کرم
  2. شمارهٔ ۵۷۰گر چاشنی غمش بیابی یک دم
  3. شمارهٔ ۵۷۱از حد چو برفت ماجرای من و غم
  4. شمارهٔ ۵۷۲از لعل تو پخته گشت هر کاری خام
  5. شمارهٔ ۵۷۳ای شب بستان درازی از صبح بوام
  6. شمارهٔ ۵۷۴لب باز مگیر یک زمان از لب جام
  7. شمارهٔ ۵۷۵پیوسته خمیده همچو ابروی توام
  8. شمارهٔ ۵۷۶شاید گر از آن روی نکو نشکیبم
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.