پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۵۶۹

گر در همه عمر روزی از روی کرم

گویی که چگونه بی تو با این همه غم

دانم نشود هیچ ز خوبی تو کم

کآخر نه برفت مردمی از عالم

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۵۷۱از حد چو برفت ماجرای من و غم
  2. شمارهٔ ۵۷۲از لعل تو پخته گشت هر کاری خام
  3. شمارهٔ ۵۷۳ای شب بستان درازی از صبح بوام
  4. شمارهٔ ۵۷۴لب باز مگیر یک زمان از لب جام
  5. شمارهٔ ۵۷۵پیوسته خمیده همچو ابروی توام
  6. شمارهٔ ۵۷۶شاید گر از آن روی نکو نشکیبم
  7. شمارهٔ ۵۷۷یاری که از او بسی جفا دیدستم
  8. شمارهٔ ۵۷۸بر دل ز غمت دوش ببخشایستم
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.