کمال‌الدین اسماعیل
شمارهٔ ۵۶۸
بهر تو بود میل بسوی که کنم؟
وصل تو بود هر آرزوی که کنم؟
ما را غم تو راحت جانست و درو
چون غنچه ز دل کنیم روی که کنیم؟
کمال‌الدین اسماعیل
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۵۷۰گر چاشنی غمش بیابی یک دم
- شمارهٔ ۵۷۱از حد چو برفت ماجرای من و غم
- شمارهٔ ۵۷۲از لعل تو پخته گشت هر کاری خام
- شمارهٔ ۵۷۳ای شب بستان درازی از صبح بوام
- شمارهٔ ۵۷۴لب باز مگیر یک زمان از لب جام
- شمارهٔ ۵۷۵پیوسته خمیده همچو ابروی توام
- شمارهٔ ۵۷۶شاید گر از آن روی نکو نشکیبم
- شمارهٔ ۵۷۷یاری که از او بسی جفا دیدستم
درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل
کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.