پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۵۷۵

پیوسته خمیده همچو ابروی توام

چون خطّ تو فتنه گشته بر روی توام

در پای تو افتاده چو گیسوی توام

همواره شکسته بسته چون موی توام

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۵۷۷یاری که از او بسی جفا دیدستم
  2. شمارهٔ ۵۷۸بر دل ز غمت دوش ببخشایستم
  3. شمارهٔ ۵۷۹آن عهد که من داد طرب می دادم
  4. شمارهٔ ۵۸۰من دوش بآرزوی رویت هر دم
  5. شمارهٔ ۵۸۱بس جور که من ز دست جانان بردم
  6. شمارهٔ ۵۸۲تیغت که فشاند بر و سر مردم
  7. شمارهٔ ۵۸۳من دوش شراب ارغوانی خوردم
  8. شمارهٔ ۵۸۴کاری که نبود از آن گزردم یک دم
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.