پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۵۸۱

بس جور که من ز دست جانان بردم

بس دست که از غصّه بدندان بردم

بس غصّه که آشکار و پنهان بردم

تا عمر عزیز را بپایان بردم

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۵۸۳من دوش شراب ارغوانی خوردم
  2. شمارهٔ ۵۸۴کاری که نبود از آن گزردم یک دم
  3. شمارهٔ ۵۸۵از عمر عزیز خود برین خرسندم
  4. شمارهٔ ۵۸۶سودای تو بر دگر صنم می بندم
  5. شمارهٔ ۵۸۷دوش از غم تو نیک مشوّش بودم
  6. شمارهٔ ۵۸۸نه باد قبولی ز هنر می جهدم
  7. شمارهٔ ۵۸۹هردم زدنی چو لاله در خون نهدم
  8. شمارهٔ ۵۹۰با زلف تو هر چند بسی کوشیدم
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.