پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۵۹۰

با زلف تو هر چند بسی کوشیدم

نامش ز کسی جز بکژی نشنیدم

از سر وقد توام همه آزادیست

کانصاف همه راستی از وی دیدم

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۵۹۲طبرستان را شگفت جایی دیدم
  2. شمارهٔ ۵۹۳آن روز که بر خاطر عالی گذرم
  3. شمارهٔ ۵۹۴بی روی تو صدره بگل ار برگذرم
  4. شمارهٔ ۵۹۵گر آب خورم درد شود بر جگرم
  5. شمارهٔ ۵۹۶بس اشک که از دیده بحاصل آرم
  6. شمارهٔ ۵۹۷چشمی ز خیال تو پر اختر دارم
  7. شمارهٔ ۵۹۸چون در تو نیارم که پیاپی نگرم
  8. شمارهٔ ۵۹۹از بس که زیاد نیستی تاب خورم
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.