پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۵۹۶

بس اشک که از دیده بحاصل آرم

از آب دو چشم پای در گل آرم

در چشم نماند آب و ترسم زین پس

چون شمع زدیده آتش دل بارم

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۵۹۸چون در تو نیارم که پیاپی نگرم
  2. شمارهٔ ۵۹۹از بس که زیاد نیستی تاب خورم
  3. شمارهٔ ۶۰۰بر من که ازین پس غم عالم نخورم
  4. شمارهٔ ۶۰۱گر نتوانم که با تو ساغر گیرم
  5. شمارهٔ ۶۰۲د رعشق ز حیله ها که می پردازم
  6. شمارهٔ ۶۰۳شمعم که چو خود را بغمت پردازم
  7. شمارهٔ ۶۰۴چون کوس ز پرخاش بود آوازم
  8. شمارهٔ ۶۰۵در مدح ملک چو نظم موزون سازم
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.