پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۶۰۴

چون کوس ز پرخاش بود آوازم

چون نیزه بسر بجنگ دشمن یازم

چون تیر به تنها شکنم قلب عدو

چون تیغ برهنه بر سر او تازم

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۶۰۶آنشب که ز بر آتش غم سوزم
  2. شمارهٔ ۶۰۷گفتم ز فراق جاودان می ترسم
  3. شمارهٔ ۶۰۸از گردش چرخ بی‌خرد می‌ترسم
  4. شمارهٔ ۶۰۹پیوسته ز تو با دل پر خون باشم
  5. شمارهٔ ۶۱۰یک دم که ز خدمتت جدا می باشم
  6. شمارهٔ ۶۱۱بیمارم و زیر بار غم می باشم
  7. شمارهٔ ۶۱۲عمری رخ یکدگر ندیدیم به چشم
  8. شمارهٔ ۶۱۳بر چشم تو هرگه که مرا افتد چشم
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.