پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۶۱۳

بر چشم تو هرگه که مرا افتد چشم

با اشک به رخ فرو دود بی خود چشم

بر دیده نهم ز عشق چشمت نرگس

دارند عزیز بهر چشمی صد چشم

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۶۱۵تا کرد بروی تو نظر مردم چشم
  2. شمارهٔ ۶۱۶من دوش گشاده داشتم روزن چشم
  3. شمارهٔ ۶۱۷ای من ز پیت بخون بپرورده دو چشم
  4. شمارهٔ ۶۱۸ای من ز تواندوخته صد خرمن غم
  5. شمارهٔ ۶۱۹از بس که جفا کند بت دلگسلم
  6. شمارهٔ ۶۲۰از وصل سمنبران چنان شد حالم
  7. شمارهٔ ۶۲۱در عشق تو گرچه شهره ام در عالم
  8. شمارهٔ ۶۲۲گل گرچه ز حسن می نهد خار دلم
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.