پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۶۱۹

از بس که جفا کند بت دلگسلم

از کردۀ دوست پیش دشمن خجلم

وین اشک که بر چشم خودش کردم جای

او نیز چو یار رفت در خون دلم

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۶۲۱در عشق تو گرچه شهره ام در عالم
  2. شمارهٔ ۶۲۲گل گرچه ز حسن می نهد خار دلم
  3. شمارهٔ ۶۲۳گفتی که بمه نگه کن انگار منم
  4. شمارهٔ ۶۲۴در گوش تو گر جای نگیرد سخنم
  5. شمارهٔ ۶۲۵در موج سرشک و عرق تب جانم
  6. شمارهٔ ۶۲۶با آنکه چو شمع بر سر آمد جانم
  7. شمارهٔ ۶۲۷گم گشت دل از برم، یقین می دانم
  8. شمارهٔ ۶۲۸با روی تو شمع را کجا بنشانم؟
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.