پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۶۲۸

با روی تو شمع را کجا بنشانم؟

با قامت تو سرو چرا بنشانم؟

برخیز ورخ و قامت خویشم بنمای

تا من گل و سرو و شمع را بنشانم

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۶۳۰هر سرو که من ببوستان بنشانم
  2. شمارهٔ ۶۳۱تا سوز تو از میان جان بنشانم
  3. شمارهٔ ۶۳۲آن زلف خمیده را اگر راست کنم
  4. شمارهٔ ۶۳۳از بهر دمی که با تو بر کار کنم
  5. شمارهٔ ۶۳۴گرمن ز غمت حکایت آغاز کنم
  6. شمارهٔ ۶۳۵اندر دل خود نقش تو پیدا نکنم
  7. شمارهٔ ۶۳۶نه گفته بدی عهد مزور نکنم
  8. شمارهٔ ۶۳۷می باز خورم و لیک مستی نکنم
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.