پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۶۳۰

هر سرو که من ببوستان بنشانم

بر یاد قد سرو روان بنشانم

با سرو به آرزوی آن بنشینم

تا آرزوی قدت بدان بنشانم

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۶۳۲آن زلف خمیده را اگر راست کنم
  2. شمارهٔ ۶۳۳از بهر دمی که با تو بر کار کنم
  3. شمارهٔ ۶۳۴گرمن ز غمت حکایت آغاز کنم
  4. شمارهٔ ۶۳۵اندر دل خود نقش تو پیدا نکنم
  5. شمارهٔ ۶۳۶نه گفته بدی عهد مزور نکنم
  6. شمارهٔ ۶۳۷می باز خورم و لیک مستی نکنم
  7. شمارهٔ ۶۳۸روزی که چو اشک در کنارت بینم
  8. شمارهٔ ۶۳۹هر شب ز غمت تازه عذابی بینم
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.