پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۶۳۲

آن زلف خمیده را اگر راست کنم

زو کار دل خسته مگر راست کنم

ب سنگ دل و چیره زبانست و لیک

روزی چو ترا زویش بزر راست کنم

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۶۳۴گرمن ز غمت حکایت آغاز کنم
  2. شمارهٔ ۶۳۵اندر دل خود نقش تو پیدا نکنم
  3. شمارهٔ ۶۳۶نه گفته بدی عهد مزور نکنم
  4. شمارهٔ ۶۳۷می باز خورم و لیک مستی نکنم
  5. شمارهٔ ۶۳۸روزی که چو اشک در کنارت بینم
  6. شمارهٔ ۶۳۹هر شب ز غمت تازه عذابی بینم
  7. شمارهٔ ۶۴۰از دیده فرو باری، اگر آب شوم
  8. شمارهٔ ۶۴۱در حق خود از تو صد سخن می شنوم
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.