پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۶۳۴

گرمن ز غمت حکایت آغاز کنم

با خود دل خلقی بغم انباز کنم

خون در دل من فسرده بینی ده تو

چون غنچه اگر من سر دل باز کنم

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۶۳۶نه گفته بدی عهد مزور نکنم
  2. شمارهٔ ۶۳۷می باز خورم و لیک مستی نکنم
  3. شمارهٔ ۶۳۸روزی که چو اشک در کنارت بینم
  4. شمارهٔ ۶۳۹هر شب ز غمت تازه عذابی بینم
  5. شمارهٔ ۶۴۰از دیده فرو باری، اگر آب شوم
  6. شمارهٔ ۶۴۱در حق خود از تو صد سخن می شنوم
  7. شمارهٔ ۶۴۲از خطّ تو شد بنفشه را پشت بخم
  8. شمارهٔ ۶۴۳در سنبل او شکست و تاب است بهم
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.