پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۶۴۰

از دیده فرو باری، اگر آب شوم

وز زلف برون کنی، اگر تاب شوم

بر دست نگیری ، ار می ناب شوم

در چشم تو خوش نیایم، ار خواب شوم

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۶۴۲از خطّ تو شد بنفشه را پشت بخم
  2. شمارهٔ ۶۴۳در سنبل او شکست و تاب است بهم
  3. شمارهٔ ۶۴۴سر در سر خاک آستان تو نهم
  4. شمارهٔ ۶۴۵انگشتریت بر دل خود کامه نهم
  5. شمارهٔ ۶۴۶از ضعف اگر کام ز هم بگشایم
  6. شمارهٔ ۶۴۷دور از تو اگر لب بنفس بگشایم
  7. شمارهٔ ۶۴۸ما مهر تو بر میان جان دوخته ایم
  8. شمارهٔ ۶۴۹بی آنکه مراد خویش حاصل کردیم
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.