پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۶۴۷

دور از تو اگر لب بنفس بگشایم

از بی زوری با دم خود برنایم

گر خسته تنم را کمری آرایم

افتد چو قلم زلاغری در پایم

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۶۴۹بی آنکه مراد خویش حاصل کردیم
  2. شمارهٔ ۶۵۰دیشب من و صبح از غمت دم نزدیم
  3. شمارهٔ ۶۵۱هر گاه که کار وصل در هم بندیم
  4. شمارهٔ ۶۵۲چشم تو کزو در هوس یک نظریم
  5. شمارهٔ ۶۵۳در هجر تو من ز شمع افزون گریم
  6. شمارهٔ ۶۵۴تا کی چو حدیث در زبانت گیریم ؟
  7. شمارهٔ ۶۵۵دل گفت که روزی که قدح کش باشیم
  8. شمارهٔ ۶۵۶در دولت وصلت ارزبیکارانم
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.