پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۶۵۳

در هجر تو من ز شمع افزون گریم

وانگه چو صراحی اشک گلگون گریم

چون ساغر باده ام که از دلتنگی

چون نالۀ چنگ بشنوم خون گریم

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۶۵۵دل گفت که روزی که قدح کش باشیم
  2. شمارهٔ ۶۵۶در دولت وصلت ارزبیکارانم
  3. شمارهٔ ۶۵۷پیوسته جونای بر دهن می زنیم
  4. شمارهٔ ۶۵۸تا کی ورق عمر بهم در شکنیم
  5. شمارهٔ ۶۵۹وقتست که قصد عالم پاک کنیم
  6. شمارهٔ ۶۶۰از بهر چه عیش آشکارا نکنیم
  7. شمارهٔ ۶۶۱گر با تو بنای وصل آغاز نهیم
  8. شمارهٔ ۶۶۲ماییم نگین خاتم جان ماییم
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.