پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۶۵۷

پیوسته جونای بر دهن می زنیم

هرچند که گویمت مزن می زنیم

چون جامه بدست این و آن می دهیم

چون چنگ بدست خویشتن می زنیم

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۶۵۹وقتست که قصد عالم پاک کنیم
  2. شمارهٔ ۶۶۰از بهر چه عیش آشکارا نکنیم
  3. شمارهٔ ۶۶۱گر با تو بنای وصل آغاز نهیم
  4. شمارهٔ ۶۶۲ماییم نگین خاتم جان ماییم
  5. شمارهٔ ۶۶۳ای مدح تو آورده قلم را بسخن
  6. شمارهٔ ۶۶۴با دیده دلم گفت: چو از دست تو من
  7. شمارهٔ ۶۶۵گر باد شوم، در آیمت پیرامن
  8. شمارهٔ ۶۶۶در عشق تو زآنکه هست بیم کشتن
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.