پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۶۶۵

گر باد شوم، در آیمت پیرامن

ورکرد شوم، نشینمت بر دامن

سوی تو شدر وگر بود بسته چو چنگ

هر یک رگ من بریسمانی در تن

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۶۶۷نرگس که در انتظار گل بود چو من
  2. شمارهٔ ۶۶۸خصمم که بگفت و گو درآمد با من
  3. شمارهٔ ۶۶۹خصم تو که همچو تیغ جمله ست زبان
  4. شمارهٔ ۶۷۰نزدیک من از شرم و ز تیمار نهان
  5. شمارهٔ ۶۷۱قومی شده نازنده به اسرار نهان
  6. شمارهٔ ۶۷۲ای ترک سمن روی من ای جان و جهان
  7. شمارهٔ ۶۷۳زان پس که فدای عشق تو کردم جان
  8. شمارهٔ ۶۷۴دلدار مرا اگر فراخست دهان
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.