پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۶۶۷

نرگس که در انتظار گل بود چو من

یک چند نهاده چشم بر طرف چمن

با سرخ گلش بهم چو دیدم گفتم

ای نرگس پرخمار ، چشمت روشن

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۶۶۹خصم تو که همچو تیغ جمله ست زبان
  2. شمارهٔ ۶۷۰نزدیک من از شرم و ز تیمار نهان
  3. شمارهٔ ۶۷۱قومی شده نازنده به اسرار نهان
  4. شمارهٔ ۶۷۲ای ترک سمن روی من ای جان و جهان
  5. شمارهٔ ۶۷۳زان پس که فدای عشق تو کردم جان
  6. شمارهٔ ۶۷۴دلدار مرا اگر فراخست دهان
  7. شمارهٔ ۶۷۵چون نیشکرم کرده ز بیداد جهان
  8. شمارهٔ ۶۷۶در فرقت تو چو بلبلم نوحه گران
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.