پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۶۶۸

خصمم که بگفت و گو درآمد با من

ریش چو جوال دیدمش تا دامن

گفتم که در آن ریش جهم عقلم گفت

با سگ بجوال در نشاید رفتن

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۶۷۰نزدیک من از شرم و ز تیمار نهان
  2. شمارهٔ ۶۷۱قومی شده نازنده به اسرار نهان
  3. شمارهٔ ۶۷۲ای ترک سمن روی من ای جان و جهان
  4. شمارهٔ ۶۷۳زان پس که فدای عشق تو کردم جان
  5. شمارهٔ ۶۷۴دلدار مرا اگر فراخست دهان
  6. شمارهٔ ۶۷۵چون نیشکرم کرده ز بیداد جهان
  7. شمارهٔ ۶۷۶در فرقت تو چو بلبلم نوحه گران
  8. شمارهٔ ۶۷۷برخیز و مخور غم جهان گذران
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.