پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۶۷۴

دلدار مرا اگر فراخست دهان

گل را نه هم از خنده دهانست چنان

چون دستگه نشاط ما آن دهنست

گر دستگهی فراخ باشد چه زیان

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۶۷۶در فرقت تو چو بلبلم نوحه گران
  2. شمارهٔ ۶۷۷برخیز و مخور غم جهان گذران
  3. شمارهٔ ۶۷۸از باد ببین شکوفه را شبگیران
  4. شمارهٔ ۶۷۹عمری بودم بخدمتت بسته میان
  5. شمارهٔ ۶۸۰ای رسم تو در ناکس و کس پیوستن
  6. شمارهٔ ۶۸۱آن غنچۀ دوشیزه نگر آبستن
  7. شمارهٔ ۶۸۲نه بی رخت انتظار دانم کردن
  8. شمارهٔ ۶۸۳ای حکم ترا نهاده سرها گردن
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.