پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۶۷۰

نزدیک من از شرم و ز تیمار نهان

باریک کنی همه تن خود چو میان

وز شادی و عیش در کنار دگران

چندان باشی که در نگنجی بجهان

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۶۷۲ای ترک سمن روی من ای جان و جهان
  2. شمارهٔ ۶۷۳زان پس که فدای عشق تو کردم جان
  3. شمارهٔ ۶۷۴دلدار مرا اگر فراخست دهان
  4. شمارهٔ ۶۷۵چون نیشکرم کرده ز بیداد جهان
  5. شمارهٔ ۶۷۶در فرقت تو چو بلبلم نوحه گران
  6. شمارهٔ ۶۷۷برخیز و مخور غم جهان گذران
  7. شمارهٔ ۶۷۸از باد ببین شکوفه را شبگیران
  8. شمارهٔ ۶۷۹عمری بودم بخدمتت بسته میان
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.