پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۶۵۱

هر گاه که کار وصل در هم بندیم

گردون همه آن کند که ما نپسندیم

داند که چو ما بیکدگر پیوندیم

شادان بنشینیم و برو می خندیم

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۶۵۳در هجر تو من ز شمع افزون گریم
  2. شمارهٔ ۶۵۴تا کی چو حدیث در زبانت گیریم ؟
  3. شمارهٔ ۶۵۵دل گفت که روزی که قدح کش باشیم
  4. شمارهٔ ۶۵۶در دولت وصلت ارزبیکارانم
  5. شمارهٔ ۶۵۷پیوسته جونای بر دهن می زنیم
  6. شمارهٔ ۶۵۸تا کی ورق عمر بهم در شکنیم
  7. شمارهٔ ۶۵۹وقتست که قصد عالم پاک کنیم
  8. شمارهٔ ۶۶۰از بهر چه عیش آشکارا نکنیم
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.