پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۶۳۱

تا سوز تو از میان جان بنشانم

بنشینم و شمعی بمیان بنشانم

چون آرزوی قدّ توام برخیزد

سروی بمیان بوستان بنشانم

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۶۳۳از بهر دمی که با تو بر کار کنم
  2. شمارهٔ ۶۳۴گرمن ز غمت حکایت آغاز کنم
  3. شمارهٔ ۶۳۵اندر دل خود نقش تو پیدا نکنم
  4. شمارهٔ ۶۳۶نه گفته بدی عهد مزور نکنم
  5. شمارهٔ ۶۳۷می باز خورم و لیک مستی نکنم
  6. شمارهٔ ۶۳۸روزی که چو اشک در کنارت بینم
  7. شمارهٔ ۶۳۹هر شب ز غمت تازه عذابی بینم
  8. شمارهٔ ۶۴۰از دیده فرو باری، اگر آب شوم
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.