پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۶۲۶

با آنکه چو شمع بر سر آمد جانم

هم عاقبت از پای درآمد جانم

پروانۀ وصلی ار بخواهی فرمود

بشتاب که از حلق برامد جانم

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۶۲۸با روی تو شمع را کجا بنشانم؟
  2. شمارهٔ ۶۲۹تا سوز تو از میان جان بنشانم
  3. شمارهٔ ۶۳۰هر سرو که من ببوستان بنشانم
  4. شمارهٔ ۶۳۱تا سوز تو از میان جان بنشانم
  5. شمارهٔ ۶۳۲آن زلف خمیده را اگر راست کنم
  6. شمارهٔ ۶۳۳از بهر دمی که با تو بر کار کنم
  7. شمارهٔ ۶۳۴گرمن ز غمت حکایت آغاز کنم
  8. شمارهٔ ۶۳۵اندر دل خود نقش تو پیدا نکنم
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.