پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۶۰۶

آنشب که ز بر آتش غم سوزم

خشک و تر خود چو شمع در هم سوزم

تنها سوزم بگوشه یی در چو سپند

چون شمع میان مردمان کم سوزم

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۶۰۸از گردش چرخ بی‌خرد می‌ترسم
  2. شمارهٔ ۶۰۹پیوسته ز تو با دل پر خون باشم
  3. شمارهٔ ۶۱۰یک دم که ز خدمتت جدا می باشم
  4. شمارهٔ ۶۱۱بیمارم و زیر بار غم می باشم
  5. شمارهٔ ۶۱۲عمری رخ یکدگر ندیدیم به چشم
  6. شمارهٔ ۶۱۳بر چشم تو هرگه که مرا افتد چشم
  7. شمارهٔ ۶۱۴در گریه چو با اشک ز بودن آید چشم
  8. شمارهٔ ۶۱۵تا کرد بروی تو نظر مردم چشم
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.