پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۵۹۸

چون در تو نیارم که پیاپی نگرم

دزدیده بزیر چشم تا کی نگرم؟

من خام طمع وصل کسی می طلبم

کم زهرۀ آن نیست که دوری نگرم

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۶۰۰بر من که ازین پس غم عالم نخورم
  2. شمارهٔ ۶۰۱گر نتوانم که با تو ساغر گیرم
  3. شمارهٔ ۶۰۲د رعشق ز حیله ها که می پردازم
  4. شمارهٔ ۶۰۳شمعم که چو خود را بغمت پردازم
  5. شمارهٔ ۶۰۴چون کوس ز پرخاش بود آوازم
  6. شمارهٔ ۶۰۵در مدح ملک چو نظم موزون سازم
  7. شمارهٔ ۶۰۶آنشب که ز بر آتش غم سوزم
  8. شمارهٔ ۶۰۷گفتم ز فراق جاودان می ترسم
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.