پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۶۰۲

د رعشق ز حیله ها که می پردازم

تات از همه کس نهفته ماند رازم

مانند زبان شمع آنگه سوزم

کز اشک بنزد خویش خندق سازم

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۶۰۴چون کوس ز پرخاش بود آوازم
  2. شمارهٔ ۶۰۵در مدح ملک چو نظم موزون سازم
  3. شمارهٔ ۶۰۶آنشب که ز بر آتش غم سوزم
  4. شمارهٔ ۶۰۷گفتم ز فراق جاودان می ترسم
  5. شمارهٔ ۶۰۸از گردش چرخ بی‌خرد می‌ترسم
  6. شمارهٔ ۶۰۹پیوسته ز تو با دل پر خون باشم
  7. شمارهٔ ۶۱۰یک دم که ز خدمتت جدا می باشم
  8. شمارهٔ ۶۱۱بیمارم و زیر بار غم می باشم
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.