پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۵۹۴

بی روی تو صدره بگل ار برگذرم

ممکن نبود که نیز در وی نگرم

ور چند بنفشه خرده کاری سازد

با خّط تو سبلتش بیک جو نخرم

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۵۹۶بس اشک که از دیده بحاصل آرم
  2. شمارهٔ ۵۹۷چشمی ز خیال تو پر اختر دارم
  3. شمارهٔ ۵۹۸چون در تو نیارم که پیاپی نگرم
  4. شمارهٔ ۵۹۹از بس که زیاد نیستی تاب خورم
  5. شمارهٔ ۶۰۰بر من که ازین پس غم عالم نخورم
  6. شمارهٔ ۶۰۱گر نتوانم که با تو ساغر گیرم
  7. شمارهٔ ۶۰۲د رعشق ز حیله ها که می پردازم
  8. شمارهٔ ۶۰۳شمعم که چو خود را بغمت پردازم
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.