پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۵۸۲

تیغت که فشاند بر و سر مردم

کوتاه کند راه اجل بر مردم

زان سان که رود برهنه مردم در آب

این آب برهنه می رود در مردم

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۵۸۴کاری که نبود از آن گزردم یک دم
  2. شمارهٔ ۵۸۵از عمر عزیز خود برین خرسندم
  3. شمارهٔ ۵۸۶سودای تو بر دگر صنم می بندم
  4. شمارهٔ ۵۸۷دوش از غم تو نیک مشوّش بودم
  5. شمارهٔ ۵۸۸نه باد قبولی ز هنر می جهدم
  6. شمارهٔ ۵۸۹هردم زدنی چو لاله در خون نهدم
  7. شمارهٔ ۵۹۰با زلف تو هر چند بسی کوشیدم
  8. شمارهٔ ۵۹۱بیماری نرگست چو زان سان دیدم
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.