پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۵۷۸

بر دل ز غمت دوش ببخشایستم

زان گونه که گر نبودمی شایستم

گرز آنکه کسی ز غم بمیرد ، پس من

دوش از غم تو مرده همی بایستم

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۵۸۰من دوش بآرزوی رویت هر دم
  2. شمارهٔ ۵۸۱بس جور که من ز دست جانان بردم
  3. شمارهٔ ۵۸۲تیغت که فشاند بر و سر مردم
  4. شمارهٔ ۵۸۳من دوش شراب ارغوانی خوردم
  5. شمارهٔ ۵۸۴کاری که نبود از آن گزردم یک دم
  6. شمارهٔ ۵۸۵از عمر عزیز خود برین خرسندم
  7. شمارهٔ ۵۸۶سودای تو بر دگر صنم می بندم
  8. شمارهٔ ۵۸۷دوش از غم تو نیک مشوّش بودم
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.