کمال‌الدین اسماعیل
شمارهٔ ۵۵۶
زلف تو که می برد بآسانی دل
من خیره بدادمش بنادانی دل
بر روی توش دوش پریشان دیدم
بگذاشتم آنجا ز پریشانی دل
کمال‌الدین اسماعیل
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۵۵۸شد عمر و نشد هیچ مرادی حاصل
- شمارهٔ ۵۵۹کردم ز سفر رمج و عنایی حاصل
- شمارهٔ ۵۶۰هر صبحدمی زخواب برخیزد گل
- شمارهٔ ۵۶۱ابر آمد و کرد پر گهر دامن گل
- شمارهٔ ۵۶۲عشّاق بر آمدند پیرامن گل
- شمارهٔ ۵۶۳آتش چو فکند باد در خرمن گل
- شمارهٔ ۵۶۴ای دل همه جام عاشقی نوش چو گل
- شمارهٔ ۵۶۵ماییم نهفته گریه در خنده چو گل
درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل
کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.