کمال‌الدین اسماعیل
شمارهٔ ۵۵۷
شادی طلبی از غم جانان مگسل
ور دل جویی ز زلف ایشان مگسل
ور عیش خوشت باید و کاری به نظام
تا جان داری زآن لب و دندان مگسل
کمال‌الدین اسماعیل
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۵۵۹کردم ز سفر رمج و عنایی حاصل
- شمارهٔ ۵۶۰هر صبحدمی زخواب برخیزد گل
- شمارهٔ ۵۶۱ابر آمد و کرد پر گهر دامن گل
- شمارهٔ ۵۶۲عشّاق بر آمدند پیرامن گل
- شمارهٔ ۵۶۳آتش چو فکند باد در خرمن گل
- شمارهٔ ۵۶۴ای دل همه جام عاشقی نوش چو گل
- شمارهٔ ۵۶۵ماییم نهفته گریه در خنده چو گل
- شمارهٔ ۵۶۶وقتست که دل کند منوّر قندیل
درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل
کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.