پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۵۵۳

کس لب به طرب به خنده نگشود امسال

از فتنه جهان دمی نیاسود امسال

در خون گلم که چهره بنمود امسال

با وقت چنین چه وقت گل بود امسال؟

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۵۵۵با رنگ رخ تو بر سمن خندد دل
  2. شمارهٔ ۵۵۶زلف تو که می برد بآسانی دل
  3. شمارهٔ ۵۵۷شادی طلبی از غم جانان مگسل
  4. شمارهٔ ۵۵۸شد عمر و نشد هیچ مرادی حاصل
  5. شمارهٔ ۵۵۹کردم ز سفر رمج و عنایی حاصل
  6. شمارهٔ ۵۶۰هر صبحدمی زخواب برخیزد گل
  7. شمارهٔ ۵۶۱ابر آمد و کرد پر گهر دامن گل
  8. شمارهٔ ۵۶۲عشّاق بر آمدند پیرامن گل
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.