پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۵۴۹

کردم بهوس عمارتی اندر دل

وز آلت و ساز کار بودم غافل

از خاک بخون دل گلی حاصل شد

وز بی کاهی چو خر بماندم در گل

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۵۵۱خاک سر کوی آن بت مشکین خال
  2. شمارهٔ ۵۵۲ - قال الملک السعید شهاب الدین سلیمانشاه و ارسل بهچون نیست مرا به خدمتت راه وصال
  3. شمارهٔ ۵۵۳کس لب به طرب به خنده نگشود امسال
  4. شمارهٔ ۵۵۴آن غنچه نگر چو من گرفتار بدل
  5. شمارهٔ ۵۵۵با رنگ رخ تو بر سمن خندد دل
  6. شمارهٔ ۵۵۶زلف تو که می برد بآسانی دل
  7. شمارهٔ ۵۵۷شادی طلبی از غم جانان مگسل
  8. شمارهٔ ۵۵۸شد عمر و نشد هیچ مرادی حاصل
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.