پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۵۴۰

در تیره شبی چون سر زلفش تاریک

از لطف بوصل خویش کردم نزدیک

تا روز بدست بوسه بر جام وصال

می داد ز لب مرا شرابی باریک

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۵۴۲دارم ز حیات غصّه ها بیش از مرگ
  2. شمارهٔ ۵۴۳چون هست بلای زندگی بیش از مرگ
  3. شمارهٔ ۵۴۴خصم تو که دارد رخ زرد و دل تنگ
  4. شمارهٔ ۵۴۵از حادثه ها اگر چه باشم دلتنگ
  5. شمارهٔ ۵۴۶هرگز بکسی... ل این دل تنگ
  6. شمارهٔ ۵۴۷مطرب بصبوح داد آگاهی چنگ
  7. شمارهٔ ۵۴۸ای برده گل از رخ چو گلنار تو رنگ
  8. شمارهٔ ۵۴۹کردم بهوس عمارتی اندر دل
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.