پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۵۳۳

یاری که ز عشق اوست جانم غمناک

گل پیرهن از رشک رخش دارد چاک

در خاک نگه کرد چو رخسارم دید

یعنی که یکی اند بچشم زر و خاک

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۵۳۵چون دید فسرده بر رخم ده تو اشک
  2. شمارهٔ ۵۳۶ای دانۀ دل نهاده در خوشۀ اشک
  3. شمارهٔ ۵۳۷در شوق تو از شرح و بیان من و کلک
  4. شمارهٔ ۵۳۸دی گفت ز زیر لب خندانک
  5. شمارهٔ ۵۳۹دل رفت بسوی آن دهن خندانک
  6. شمارهٔ ۵۴۰در تیره شبی چون سر زلفش تاریک
  7. شمارهٔ ۵۴۱از بس که چکیدست مرا از هر رگ
  8. شمارهٔ ۵۴۲دارم ز حیات غصّه ها بیش از مرگ
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.