پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۵۳۲

یاری که ندارد از لبش جام طمع

کردیم دروبر غم ایام طمع

بنگر تو بدین دست و دل و کیسه و صبر

سودای که می بزم من خام طمع

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۵۳۴یارب که چگونه خفت دوش اندر خاک
  2. شمارهٔ ۵۳۵چون دید فسرده بر رخم ده تو اشک
  3. شمارهٔ ۵۳۶ای دانۀ دل نهاده در خوشۀ اشک
  4. شمارهٔ ۵۳۷در شوق تو از شرح و بیان من و کلک
  5. شمارهٔ ۵۳۸دی گفت ز زیر لب خندانک
  6. شمارهٔ ۵۳۹دل رفت بسوی آن دهن خندانک
  7. شمارهٔ ۵۴۰در تیره شبی چون سر زلفش تاریک
  8. شمارهٔ ۵۴۱از بس که چکیدست مرا از هر رگ
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.